یک دروازه بزرگ و باشکوه قرمز رنگ به نام توُریی در آب بنا شده است. این دروازه با ارتفاع 16 متر خود به تنهایی تماشایی است. این معبد، پرستشگاه سه الهه آب می باشد که حافظ امنیت در دریا هستند قرار میدهد. این معبد شینتو ساختمانی است که عبادتگاه یک خدا یا اله شینتو است و دروازه آن به نام تُوریی، راه منتهی به معبد و ورودی آن را مشخص میکند.
میچی نوری فووکوودا یکی از کائنان این معبد میگوید که خود جزیره می یا جیما از زمانهای قدیم، توسط مردم محلی مورد ستایش قرار میگرفته و جایگاه مقدسی برای مردم عوامی بوده که به آنها اجازه ورود داده نمیشده است. در ابتدا، این معبد برای ستایش الهه دریای نزدیک این جزیره ساخته شده بود. در حدود سال 1170 میلادی، یک فرمانده لشگر بلندپایه به نام تایرا نو کی یوموری، سالن این معبد را بازسازی کرد و آن را به شکل یک ساختمان به سبک مسکونی درآورد که در آن زمان اشراف زادگان را در خود جای میداد.
ساختمان معبد ایتسووکووشیما بر روی ستونهایی که در بالای صخره های زیرآب قرار گرفته ساخته شده است. بخشی از این ساختمان همیشه در حال بازسازی است. بخصوص، بخشهایی که در زیر آب هستند آسیب بیشتری میبینند. اما به خاطر اینکه یک ستون کامل را نمیتوان جایگزین کرد، با به کار گیری تکنیکی سنتی به نام «نِتسووگی» که معنی تحت اللفظی آن «اتصال ریشه» است، تنها بخشهایی که صدمه دیده اند بریده شده و الوار جدید جایگزین آنها میشوند.
داخل این معبد بطور غیر منتظره ای کاملاً ساده است. سالن آن وسیع بوده و اشیای مقدس از جمله یک آیینه مدوّر که گفته میشود چهره خدایان را منعکس میکند در داخل این سالن قرار گرفته اند.
هنگامیکه از حرم اصلی دیدن می کردیم، تصادفاً به یک مراسم عروسی که در حال برگزاری بود برخوردیم. مراسم سنتی به سبک شینتو شامل اظهار تعهد عروس و داماد به وفاداری نسبت به یکدیگر در حضور خدایان میشود. گزارشها حاکی از آن است که سالیانه حدود 400 زوج در معبد ایتسووکووشیما ازدواج میکنند.
هنگامیکه یک رقص سنتی روی صحنه ی جلوی حرم اصلی انجام میشود، مراسم عروسی به اوج خود میرسد. سنت اجرای رقص که به موضوع پرستش اختصاص دارد، به همراه موسیقی درباری قدیمی گاگاکوو، سبکی که از چین، هند و مناطق دیگر به ژاپن رسیده است، مدتهاست که در مراسم معابد شینتو و بودایی به اجرا در می آید. در سراسر سال علاوه بر عروسی، مراسم مختلف دیگری نیز در معبد ایتسووکووشیما برگزار میشوند. هنگامیکه از این معبد دیدن میکنید ممکن است خوش اقبال باشید و یکی از این مراسم را ببینید.
معبد شینتوی ایتسووکووشیما بر زندگی مردم محلی نظارت دارد. اوقاتی وجود داشته که مردم محلی هر روز صبح آب دریا را در نی های سیلندری شکل خیزران جمع آوری کرده اند تا در محراب شینتوی خانه هایشان قرار دهند. خانواده های با مذهب بودایی، در خانه های خود محراب های بودایی دارند در حالیکه آنهایی که دارای مذهب شینتو هستند، محراب های شینتو دارند. گفته میشود که بخصوص ساکنان محلی می یاجیما، هم محراب های بودایی و هم شینتو را در خانه هایشان دارند.
در سال 1996 از زمانیکه معبد شینتوی ایتسووکووشیما به فهرست میراث فرهنگی جهانی یونسکو پیوست، شمار گردشگران خارجی که از این معبد دیدار میکنند آهسته و پیوسته افزایش یافته است. در سالهای اخیر، علائمی به انگلیسی، چینی، کره ای و دیگر زبانهای خارجی برپا شده اند. همچنین، گزارش ها حاکی از آن است که ساکنان می یاجیما در کلاس های مکالمه انگلیسی که انجمن بازرگانی و صنعت محلی سازماندهی میکند، شرکت میکنند.
یوکو فوناتسووکی از انجمن گردشگری می یاجیما به ما گفت که مردمی که در این جزیره به دنیا آمده و بزرگ شده اند، این جزیره را دوست دارند و مشتاقند تا مناظر مهیج جزیره و معبد مسحور کننده ی شینتوی ایتسووکووشیما که به نظر می آید بر روی دریا غوطه ور است را به جهانیان معرفی کنند.