
به گزارش سرويس بينالملل باشگاه خبرنگاران، كشورهاي اسلامي به ويژه عربي در طول دوران حيات سياسي خود، همواره در معرض آزمون ها و امتحانات قرار داشته اند، كه يكي از بزرگترين آنها در دوران معاصر مسئله فلسطين بوده است كه نتيجه آن بر همگان كاملا مشخص است.
اين روزها اما يك بار ديگر جهان اسلام در معرض آزموني بزرگ قرار گرفته و بوته آزمايشي تحت عنوان "كشور قحطي زده سومالي" فراهم شده تا كشورهاي اسلامي خود واقعي شان را به نمايش بگذارند و عيار اسلامي بودنشان محك جدي بخورد.
خشكسالي، جنگ، تحريم همگي دست
به دست هم داده اند تا سومالي اين روزها اسير "قحطي" شود. ميليون ها نفر دراين كشور ده ميليون نفري كه غالبا هم مسلمان هستند، با گرسنگي و قحطي دست به گريبان هستند و هر شش ساعت پيكر بيجان "انساني" از گرسنگي بر زمين مي افتد. اين كشور آفريقايي ميدان بزرگ آزمايش جهان اسلام است.
آزموني تلخ و دردناك!
باوجود آن كه كشورهاي مختلف جهان در تلاش هستند با ارسال كمك هاي بشر دوستانه از آلام ساكنان مظلوم اين كشور قحطي زده بكاهند، اما وظيفه اصلي در اين بين برعهده كشورهاي اسلامي است و قحطي زدگان سوماليايي چشم انتظار ياري هم كيشان خود هستند.
اگر روزي فلسطين "پاره تن اسلام" لقب گرفت، اين بار پاره اي ديگر از تن اسلام- با نام سومالي- در رنج و مصيبت گرفتار آمده است.
بديهي است كه در جبهه كمك رساني بايد كشورهاي اسلامي در خط حمله مقدم قرار بگيرند. امروز كه عضوي از "پيكر اسلام" به درد آمده، پس عضوهاي ديگر اين پيكر را نبايد قراري باشد.
سومالي بهترين فرصت است تا كشورهاي اسلامي اختلافات سياسي را كنار گذارده و براي يك "هدف مقدس" "يد واحده" شوند.

هرچند برخي از كشورهاي اسلامي خود اين روزها، درگير مشكلات و ناآرامي هايي هستند، اما اكثر كشورهاي اسلامي بخصوص كشورهاي حوزه خليج فارس به لطف ثروت ها و منابع طبيعي خدادادي از توان و تمكن مالي بالايي برخوردارند و ارسال كمك هاي بشردوستانه به برادران و خواهران ديني در سومالي باري بر دوش اقتصاد آنها نخواهد گذاشت.
كشورهاي حوزه خليج فارس طي ماه ها و سالهاي اخير ميلياردها دلار صرف خريد جنگ افزارها و تجهيزات نظامي بي مصرف كرده و هزينه هاي گزافي را نيز براي اموري غيرضروري پرداخته اند. شيوخ خوشگذران حوزه خليج فارس كه پولهاي هنگفتي را براي گذران اوقات فراغت خود هزينه مي كنند و به دليل داشتن جمعيت اندك مازاد بودجه دارند، بايد بيش از ديگر كشورهاي جهان اسلام به كمك مسلمانان قحطي زده سومالي بشتابند.
عملكرد ضعيف اين كشورها در كمك رساني به قحطي زدگان اين كشور اسلامي به حدي زننده بود و به چشم آمده كه وزير توسعه آلمان را به واكنش واداشت. وي طي سخناني از كشورهاي ثروتمند عربي حوزه خليج فارس خواست نسبت به ارسال كمك هاي بشردوستانه به سومالي اهتمام بيشتري بورزند.
چنين جمله اي از سوي يك مقام غربي بايد پتكي باشد بر سر كشورهاي عربي-اسلامي حوزه خليج فارس تا آنها را از خواب گران- البته اگر خود را به خواب نزده باشند- بيدار كند.
براي جهان اسلام مايه شرمساري است كه يك مقام عالي رتبه غيرمسلمان غربي طي جملاتي سعي كرده غيرت و هميت كشورهاي اسلامي در كمك به قحطي زدگان مسلمان سومالي را برانگيزد و آنها را ترغيب كند به كمك هم كيشان خود به پا خيزند.
البته برگزاري كنفرانس اخير سازمان كشورهاي اسلامي در تركيه به منظور جمع آوري و هماهنگي در ارسال كمك هاي بشر دوستانه به سومالي قابل تقدير است. اما حجم تعهدات آن هم فقط تعهدات اعضاي اين سازمان و كشورهاي اسلامي شركت كننده در اين كنفرانس كه بيش از يك ميليارد مسلمان را در خود جاي داده اند و در حد و اندازه نام جهان اسلام نيست.
در حالي كه سازمان ملل متحد براي حل بحران و فاجعه انساني سومالي 2/1 ميليارد دلار تقاضا كرده، كشورهاي شركت كننده در كنفرانس تركيه فقط يك سوم اين مبلغ 350 ميليون دلار را متعهد شده اند.
پيروان ديني كه پيامبرش بر دادرسي به مظلوم تأكيد دارد و جمله معروف "هر كس صداي دادخواه مظلومي را بشنود و اجابت نكند، مسلمان نيست"، بر تارك اين دين بزرگ مي درخشد، بايد بيش از اين خود را در درد و رنج برادران و خواهران ديني خود سهيم بدانند.
اگر چند دهه قبل، ندانم كاري، اهمال، ترس از توان نظامي غرب و برخي مصلحت انديشي هاي ديگر باعث شد فلسطين، "پاره تن اسلام" را از آن جدا كنند، اين بار نبايد اجازه داد، گرسنگي، بيماري و قحطي عضوي ديگر از پيكر اسلام را از بين ببرد.
اين بار اين دنياي سياست نيست كه تكليف را معين مي كند. وظيفه كاملا روشن است و راه نمايان. اين بار بايد وجدان بيدار داشت و گوش شنوا تا صداي ضجه هاي كودكان گرسنه و مادراني را كه كودكانشان از گرسنگي در آغوششان و در مقابل ديدگانشان جان مي بازند، شنيد.
اينجا فقط بايد چشم ها را باز نگه داشت تا انسان هايي را كه از گرسنگي پوست به استخوانشان رسيده ديد، كودكاني را كه حتي ناي گريه كردن ندارند و در خاموشي جان مي سپارند، مشاهده كرد.
كدام وجدان بيدار است كه اين صحنه ها را ببيند و بي تفاوت باشد!
اين آزمون تلخ، اين ميدان بزرگ آزمايش محلي براي اختلافات سياسي، عقيدتي و قومي و نژادي باقي نمي گذارد.
مسلمانان و در رأس آنها سران كشورهاي اسلامي بايد با غيرت و هميّت بيشتري به نجات قحطي زدگان مسلمان سومالي بشتابند، چرا كه هر ساعت تعلل آنها نفس انساني را به شماره مي اندازد و او را به مرگ نزديكتر مي كند؛ زيرا طبق آمارهاي ارائه شده هر پنج، شش ساعت يك نفر در اين كشور قحطي زده از گرسنگي جان مي بازد.
اگر آن روز كشورهاي حوزه خليج فارس و در كل كشورهاي عربي اسلامي ميتوانستند با بستن شير لوله هاي نفت خود به روي غرب و اسرائيل به ياري فلسطين بروند و رژيم جعلي اسرائيل را ريشه كن كنند، امروز مي توانند با تخصيص بخشي از درآمدهاي نفتي به قحطي زدگان سومالي آنها را از مرگ و رنج نجات دهند.
كشورهاي عربستان و كويت كه چند ماه قبل و پس از وقوع زمين لرزه و سونامي مهيب در ژاپن، چندين هزار بشكه نفت خود را به اين كشور آسياي شرقي هديه كردند، اكنون بايد اقدامي مشابه و در سطحي وسيعتر را براي همدينان قطحي زده خود در سومالي انجام دهند. در غير اينصورت مشخص مي شود كه هدف اين كشورها از كمك به ژاپن انساني نبوده و آنها به دنبال مقاصد ديگر بوده اند.
از طرف ديگر كشورهاي امارات، عربستان، قطر و كويت در خلال قيام مردم مصر و تشكيل دولت موقت در اين كشور كمك هاي نقدي چندين ميليارد دلاري را به اين كشور اختصاص دادند. آنها تأكيد داشتند كمك هايشان انسان دوستانه و با هدف تقويت اقتصاد مصر است و هدف سياسي درپي آن نيست. اگر چنين است چه كساني امروز به اين كمك ها محتاج ترند، مصري ها يا سوماليايي هايي كه از بد حادثه حتي دولت مركزي منسجم و مستحكمي ندارد؟
"چشم ها را بايد شست"، سومالي را جور ديگر بايد ديد. اين كشور نه منافع و ثروت طبيعي عظيمي دارد و نه كشوري استراتژيك است كه كشورها بخواهند به طمع آن و به اين بهانه كمك هاي خود را به اين كشور سرازير كنند.
اينجا كمك ها فقط و فقط ميتواند با هدف انساني باشد چيزي كه اسلام بر آن تأكيد ويژه دارد و كشورهاي مسلمان بايد اين آموزه را سرمشق خود قرار دهند.
البته در كشورهاي اسلامي همواره مردم جلوتر از سران خود بوده اند اما اگر كمكهاي مردمي از سوي دولتها هماهنگ نشود، راه به جايي نخواهد برد.
اين وظيفه اي است بر دوش سران كشورهاي اسلامي كه سومالي را از فاجعه فعلي نجات دهند.
كشورهاي اسلامي هرچند به دلايل مختلف از جمله اختلافات و دوري سياسي از يكديگر كه حاصل سياست هاي استعماري غرب است، نتوانسته اند به عنوان عنصري متحد در جهان امروز در حد توان بالقوه خود مطرح شوند، اما در بين اين كشورها، كشورهاي صاحب نفوذ و صاحب ثروتي مانند ايران، تركيه، مالزي و كشورهاي حوزه خليج فارس هستند كه مي توانند در بزنگاه ها وارد ميدان شده و كارهاي بزرگ صورت دهند.
فرصت سومالي را بايد قدر دانست مقامات سياسي جهان اسلام به خوبي مي توانند از اين فرصت بزرگ بهترين بهره برداري را بكنند و در جهت نزديكي كشورهاي اسلامي به هم، بكوشند.
گرچه قحطي براي سومالي نغمت و زحمت بزرگي است اما شايد بتوان گفت براي كشورهاي مسلمان نعمت و رحمت است.
امروز بايد جهان اسلام زير چتر بزرگ و سايبان اسلام گرد هم آيند و ضمن نجات يكي از اعضاي پيكر اسلام اتحاد و همبستگي ميان خود را تمرين كنند. /ط